TETRA PAK Olsztyn

TETRA PAK Olsztyn

Zadaniem projektowym był budynek biurowo produkcyjny mający stanowić nową siedzibę oraz fabrykę firmy Obram wchodzącej w skład koncernu TETRA PAK ogólnoświatowego lidera w produkcji opakowań żywności. Koncern ten zainwestował przeszło 25 milionów euro w zakup przedsiębiorstwa Obram, budowę nowego obiektu oraz uruchomienie najnowocześniejszej na świecie linii produkcyjnej wytwarzającej urządzenia dla branży serowarskiej.

Na lokalizację nowej siedziby wybrano działkę w pod olsztyńskim Tomaszkowie, przy nowopowstałym węźle autostradowym. Umiejscowienie obiektu na szczycie wzniesienia podkreśla jego rangę, walory architektoniczne oraz daje użytkownikom możliwość cieszenia się pięknem lokalnego krajobrazu. Z okien części biurowej rozciągają się widoki na okoliczne lasy i jezioro.

Obiekt wyróżnia się na tle innych tego typu realizacji wysoką jakością użytych materiałów, ciekawym rozwiązaniem przestrzeni wejścia. Na uwagę zasługuje też nietypowe, potraktowanie elewacji części biurowej. Na fasadach zastosowano rzadko spotykany system zewnętrznych żaluzji poziomy ujętych w pionowe ramy i obracających się w względem pionowej osi. Takie rozwiązanie nie tylko podnosi estetykę budynku, nadaje mu wyjątkowego charakteru, ale spełnia też funkcje regulatora termicznego. Latem, kiedy słońce jest wysoko, żaluzje zacieniają okna chroniąc wnętrze przed przegrzewaniem. Zimą mamy możliwość obrócenia żaluzji i dodania do bilansu energetycznego zysków z pozyskanej energii słonecznej.

Zastosowanie dużej ilości metalu na elewacji podkreśla profil działalności przedsiębiorstwa, zajmującego się głownie wysokoprocesową obróbką stali nierdzewnej.

Zgodnie z polityką firmy TETRA PAK obiekt wykonano w całości z materiałów trwałych zachowujących swoją estetykę przez lata użytkowania. Na elewacjach części biurowej zastosowano panele włókno cementowe, szkło i aluminium. Wejście podkreślone jest małym dziedzińcem prowadzącym do przestronnego i dobrze doświetlonego holu. Wyraźny i czytelny jest podział na strefy; biurową, socjalną i produkcyjną.

W trakcie procesu projektowego bardzo duży nacisk położono na utrzymanie założonego budżetu realizacyjnego. Zespołowi projektowemu udało się osiągnąć założony cel bez rezygnacji z kluczowych dla estetyki i walorów użytkowych elementów.

Budynek uzyskał bardzo dobry wynik w certyfikacji BREAM IN USE.

POW. UŻYTKOWA CZĘŚCI BIUROWEJ: 4100m2
POW. UŻYTKOWA CZĘŚCI PRODUKCYJNEJ: 8000m2

Eden – Włodarzewska

Eden – Włodarzewska

Osiedle mieszkaniowe wielorodzinne w Warszawie przy ulicy Włodarzewskiej, sąsiadujące z twierdzą Szczęśliwice. Zlokalizowane na wąskiej podłużnej działce o ekspozycji wschód-zachód. Pas zabudowy tworzą od południa domy jednorodzinne szeregowe, dalej zabudowa wielorodzinna. Ogółem osiedle oferuje ponad 7 tysięcy metrów kwadratowych powierzchni mieszkalnej, garaż podziemny, tereny rekreacyjne dla mieszkańców. Długość pierzei przełamana została wycofaniami elewacji, obniżeniami bryły budynku oraz detalami architektonicznymi umożliwiającymi wprowadzanie roślinności na elewację. Skala zabudowy kameralna, maksymalnie osiągająca cztery kondygnacje. Na ostatniej kondygnacji mieszkania z dużymi tarasami i pergolami. Stylistyka i kompozycja elewacji stonowana, rytm okien przełamany został okładziną elewacyjną HPL o ciepłej barwie. Projekt został certyfikowany w systemie BREEAM osiągając ocenę bardzo dobrą. Mieszkania rozwiązane w standardzie tzw. smart home, zapewniającym automatykę i sterowanie instalacjami.

Grochowska 230

Grochowska 230

Projekt zakłada nadbudowę i przebudowę istniejącego budynku przychodni oraz dobudowanie do niego nowej części stanowiącej budynek mieszkalny.

Główne wejście do części mieszkaniowej budynku, od strony ulicy Grochowskiej znajduje się na symbolicznym styku tkanki historycznej (budynku przychodni) i dobudowanej do niej kubatury. Z tej samej strony, z oczywistych względów, znajdują się również witryny nowoprojektowanych lokali usługowych wraz z wejściami do nich. Witryny te, poprzez swoją wysokość starają się nawiązywać do portali drzwiowych istniejącej przychodni.

Kształtowanie bryły budynku odbyło się w nawiązaniu do dwóch podstawowych kontekstów miejsca – kontekstu miasta – strefy śródmiejskiej na jednym z jej głównych węzłów komunikacyjnych i przesiadkowych oraz kontekstu zabudowy istniejącej – przychodni wpisującej się w historię tej dzielnicy.

Konteksty te z pozoru sprzeczne, nakreśliły główne kierunki myślenia o architekturze obiektu.

Z jednej strony musi być to budynek wpisujący się gabarytami i skalą w istniejącą pierzeję ulicy, wypełniający ubytek w jej tkance i definiujący szeroko rozumianą architekturę śródmieścia dużego miasta. Z drugiej strony, ustawiony w bezpośrednim sąsiedztwie i styku niskiego, dwukondygnacyjnego budynku istniejącej przychodni nie może on dominować ani przytłaczać jej swoim charakterem i formą.

W celu właściwego wyeksponowania istniejącego budynku a jednocześnie utrzymania charakteru nowoczesnej kamienicy miejskiej, zastosowano kilka zabiegów architektonicznych.

Po pierwsze odtworzono elewację frontową istniejącej przychodni w oparciu o źródła historyczne i materiał zdjęciowy. Przywrócono pierwotny układ balkonów, oryginalny kształt gzymsów, opasek okiennych trzech środkowych osi okiennych, oraz szczytu ponad gzymsem.

Po drugie wycofano projektowaną nadbudowę względem historycznej elewacji, tak aby stanowiła ona tło dla tkanki historycznej.  Na taki zabieg pozwala MPZP nakazując zachowanie 60% powierzchni elewacji na obowiązującej linii zabudowy i tym samym dopuszczając 40% jej wycofania. Nad istniejącym budynkiem zlokalizowano taras dla lokatorów części mieszkaniowej.

Po trzecie zminimalizowano środki wyrazu architektonicznego. Nowoprojektowany obiekt jest możliwie ascetyczny i powściągliwy w formie i detalu przez co wyodrębnia on i podkreśla detale odtworzone w istniejącej przychodni. Elewacja frontowa gra jedynie eleganckim rytmem proporcji okien, logii, ścian i balkonów. Konsekwencja w ułożeniu siatki otworów a także przeplecenie ich delikatnie cofniętymi loggiami kawalerek pozwala na grę światłocienia na elewacji południowej, przez co staje się ona bardziej tektoniczna w swym wyrazie. W tej samej proporcji co okna i loggie zastosowano, w części wycofanej względem przychodni, wysunięte do jej lica balkony. Dzięki temu zabiegowi, wycofany od pierzei budynek łapie z resztą bryły optyczną łączność i zachowuje ciągłość fasady.

Osiedle mieszkaniowe Wyszków

Osiedle mieszkaniowe Wyszków

Przedmiotem opracowania była koncepcja kompleksu budynków wielorodzinnych wraz z usługami w parterach oraz garażami podziemnymi, zlokalizowanych przy ulicy Komisji Edukacji Narodowej w Wyszkowie. Zgodnie z wytycznymi Zamawiającego, na założonej działce zaprojektowano rozbudowane osiedle mieszkaniowe o zróżnicowanym charakterze i skali. Jedną z pierwszych decyzji projektowych było wytyczenie głównej osi kompozycyjnej osiedla w formie deptaku spacerowego. Deptak zaczyna się przy ul. KEN, na palcu wprowadzającym na teren założenia. Następnie biegnie on do lokalnego centrum, placu miejskiego, skupiającego życie osiedla. Z tego placu, deptak w raz z funkcjami towarzyszącymi odbija na południe, biegnąc w kierunku terenów rekreacyjnych ulokowanych w zielonym łączniku z ul. 3 maja. Deptakowi towarzyszą mniejsze ciągi piesze, które meandrując przez osiedle spotykają się na centralnym placu. Ciągi piesze dzielą teren na 3 kwartały. Każdy z kwartałów, pomimo zunifikowanej architektury, ma swój indywidualny charakter. Urbanistycznie, teren spinają dwie dominanty. Pierwszą dominantą jest 5 kondygnacyjna bryła na wejściu do osiedla od strony ul. KEN. Jej zadaniem jest zatrzymanie w pierzei ul. KEN i zaproszenie ludzi do wnętrza osiedla. Drugą dominantą, jest 8 kondygnacyjny budynek stojący przy placu w centrum osiedla. Dzięki swojemu wyeksponowaniu, jednoznacznie wskazuje on na centralne miejsce osiedla spinając ze sobą poszczególne ciągi komunikacyjne. Dominanty wyróżnione zostały w architekturze osiedla poprzez zastosowanie bardziej wyszukanych materiałów i większych powierzchni szklanych na narożnikach.

POWIERZCHNIA UŻYTKOWA MIESZKANIOWA: 73600m2
POWIERZCHNIA UŻYTKOWA USŁUGOWA: 6100m2
PROJEKT 2019

Chodakowska

Chodakowska

Ideą projektu było wypełnienie pustej przestrzeni miejskiej wartościową  tkanką, odtworzenie zabudowy pierzowej, wpisanie się w kontekst zabudowy śródmiejskiej praskiej strony Warszawy. Zdecydowaliśmy się na szerokie zastosowanie na elewacjach materiałów występujących lokalnie: ręcznie formowanej cegły, betonu i szkła.

Celem z punktu widzenia Inwestora i Projektanta była wygodna nowoczesna architektura, miejsce do mieszkania dla uczniów i nauczycieli SWPS, miejsce otwarte dla lokalnej społeczności, podnoszące jakość przestrzeni ogólnodostępnych tego fragmentu miasta, przywracające prestiż temu lekko zapomnianemu zakątkowi.

Inspirowały nas: lokalna zabudowa kwartałowa o charakterze śródmiejskim, otwarte ogólnodostępne podwórka, praskie detale ceglane, betonowa architektura przemysłowa o silnych rytmicznych podziałach zlokalizowana w bliskim sąsiedztwie.

POWIERZCHNIA UŻYTKOWA MIESZKAŃ: 6050m2
ILOŚĆ MIESZKAŃ: 90

Międzynarodowe Centrum Muzyczne Żelazowa Wola

Międzynarodowe Centrum Muzyczne Żelazowa Wola

Projektowany obiekt zlokalizowany został wzdłuż południowej granicy działki tak aby stanowić  domknięcie widokowe dla Parku-Pomnika w Żelazowej Woli. Zabudowa powtarza liniowość narzuconą przez kształt działki oraz kontekst krajobrazowy – linię brzegową rzeki Utraty oraz linię skarpy.

Wzorując się na klasycznych układach spotykanych między innymi w warszawskich pałacach na skarpie wiślanej (Królikarnia, Pałac Gnińskich, Pałac Natoliński itp.) przyjęto zasadę tarasowego układu bryły. Poziom dolny tworzy szeroka i masywna baza, wkomponowana w podstawę skarpy. Dach bazy poprzez zrównanie z poziomem korony skarpy tworzy taras widokowy wyeksponowany na Park-Pomnik oraz Dom Urodzenia Chopina. Z bazy wyrastają delikatne, szklane kostki sali koncertowej oraz części edukacyjno-biurowej. Dla przełamania osiowości układu, trzecia szklana kostka, mieszcząca w sobie salę kameralną, zsunięta jest z bazy w kierunku północnym, wchodząc w przestrzeń parku.

Zastosowanie układu tarasowego oraz rozczłonkowanie brył wyższych kondygnacji w formy szklanych kostek, umożliwiło opanowanie skali budynku i jej relacji z otaczającym krajobrazem oraz skalą sąsiadującej zabudowy. Od strony Parku budynek wpisuje się w masyw skarpy, od południa natomiast obiekt daje wrażenie niewielkich pawilonów, skalą zbliżonych do „Preludium” i „Etiudy”

Przyjęto zasadę stopniowego przenikania przestrzeni zewnętrznej i wewnętrznej przez zastosowanie wieloplanowości elewacji i powiązań widokowych wnętrza z parkiem. Intencją było stopniowe wzmacnianie u widza natężenia wrażeń towarzyszących spotkaniu z muzyką. Emocje, które powinny temu towarzyszyć to wyciszenie, oderwanie od codzienności, wzniosłość. W odniesieniu do lokalizacji i patrona obiektu, przyjęliśmy, że widz pokonuje drogę, której celem jest dotknięcie muzycznego sacrum. Dlatego w koncepcji świadomie operujemy archetypem greckiej świątyni, której układ i wieloplanowość stopniowo prowadziły do najważniejszego miejsca zwanego naos (u nas jest to sala koncertowa).

Podziały elewacyjne przyjęte zostały w równym module dając wrażenie stabilności i harmonii. Szklanym kubikom wyrastającym z masywnego postumentu narzucono silne podziały wertykalne dla uzyskania efektu lekkości, która przechodzi w centralnej części obiektu w strzelistość. Efekt ten jest budowany poprzez wysmuklenie konstrukcji i zwiększenie wysokości tej części budynku.

Spalarnia Warszawa

Spalarnia Warszawa

Zadaniem projektowym był Zakład Unieszkodliwiania Stałych Odpadów Komunalnych przy ul. Zabranieckiej w Warszawie. Główną ideą dotyczącą formy architektonicznej projektu było stworzenie obiektu zwartego, który przy różnorodności funkcji zachowa jednolity i spójny charakter. W tym celu, większość funkcji przykryta została zielonym dachem i ujednolicona fasadą w postaci płyt betonowych i paneli z blachy perforowanej. Elementy budynków wystające ponad zielony dach są maksymalnie transparentne, tak by podkreślać czystość technologii i optycznie zmniejszać bryłę.

Osiedle City Sfera

Osiedle City Sfera

Projekt jest częścią większego osiedla w warszawskiej dzielnicy Włochy, które docelowo ma pomieścić około 1000 mieszkań. Łączna powierzchnia użytkowa lokali na realizowanym obecnie etapie to ok. 12 000 m2.

Budynki o skali 4, 5 kondygnacji, ustawione zostały w układzie pierzejowym, tak by mieć ekspozycję na  wschód i zachód. Bryły  tworzą ciąg, który za pomocą przełamań i lokalnych przewyższeń, dzieli przestrzeń na mniejsze kwartały tworzące siatkę powiązanych ze sobą dziedzińców.

Układ elewacji o kompozycji stonowanej, z równym rytmem otworów okiennych, balkonów i loggi, z wprowadzonymi akcentami materiałowymi. Budynki otoczone zostały terenami rekreacyjnymi, w skład których wchodzą tereny zielone i ogródki przydomowe.

ZOL Mehoffera

ZOL Mehoffera

Projekt nowego pawilonu dla Zakładu Opiekuńczo Leczniczego na warszawskiej Białołęce to doskonały przykład różnorodności zadań projektowych z jakimi mierzy się nasza pracownia.

Na dwóch kondygnacjach i 7700m2 powierzchni użytkowej zaprojektowaliśmy wygodne, komfortowe i nowoczesne pokoje mieszkalne dla ludzi starszy oraz chorych wymagających stałej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej. Oprócz samych pokoi budynek mieści szereg funkcji towarzyszących jak; sale spotkań, świetlice, sale rehabilitacyjne czy gabinety lekarskie, niezbędnych przy tego typu realizacjach.

Głównym celem w procesie formowania przestrzennego było stworzenie budynku otwartego na rekreacyjne tereny zielone zakładu. W założeniach forma budynku ma również wspomagać wytwarzanie się dobro-sąsiedzkich więzi (półotwarte patia) oraz ułatwiać orientację osobom z zaburzeniami pamięci – kolorystyczne kodowanie wnętrz poszczególnych skrzydeł.

POWIERZCHNIA UŻYTKOWA: 7700m2
PROJEKT: 2016-2017

Szkoła Ożarów

Szkoła Ożarów

Zadaniem projektowym była Szkoła Podstawowa nr2 przy ul. Lipowej w Ożarowie Mazowieckim.  Głównym założeniem autorskim i celem projektu było stworzenie nowoczesnej, wygodnej i funkcjonalnej przestrzeni dydaktycznej dla lokalnej społeczności Ożarowa Mazowieckiego.

Budynek został zaprojektowany dla 3 ciągów w każdym z ośmiu roczników szkoły podstawowej (25 dzieci w klasie) oraz dwóch oddziałów zerówkowych (25 dzieci w oddziale). Łącznie zakłada się 650 dzieci w całym budynku.

POWIERZCHNIA UŻYTKOWA: 7200m2
ROK: 2016

Szkoła Przymierza Rodzin na Mokotowie

Szkoła Przymierza Rodzin na Mokotowie

Adaptując budynek poklasztorny chcieliśmy stworzyć obiekt, w którym – pomimo ograniczeń technicznych oraz funkcjonalnych – będzie można w pełni realizować program szkoły. Niedostatek przestrzeni był inspiracją do stworzenia ciekawych rozwiązań, jak np. mobilnej sali informatycznej, przyjeżdżającej do ucznia; kuchni, w której mogą się odbywać warsztaty kulinarne; sali naukowo-przyrodniczej do przeprowadzania doświadczeń podczas lekcji biologii, chemii czy fizyki oraz wielofunkcyjnej auli, służącej w zamyśle do zajęć sportowych i dydaktycznych, organizacji przedstawień czy rekreacji w trakcie przerw.

Pomimo wymagań planistycznych, wynikających z konieczności przebudowy istniejącego obecnie obiektu, udało się zaprojektować budynek o współczesnym wyrazie i prostej formie. Głównym akcentem architektonicznym jest mural o tematyce chrześcijańskiej, umieszczony w części frontowej obiektu, który jest obecnie przedmiotem konkursu plastycznego.

Pozostałe elementy zaprojektowano jako powściągliwe, podporządkowane wymogom funkcji. Wnętrze obiektu ma za zadanie edukować poprzez doświadczenie. W tym celu instalacje nowego budynku zaprojektowano jako odsłonięte i zaakcentowane odpowiednią kolorystyką, podkreślającą ich charakter i przeznaczenie, a część elementów budowlanych zostanie zachowana w stanie surowym: np. ceglane ściany będą odsłonięte, rury doprowadzające wodę zostaną pomalowane na niebiesko, instalacja grzewcza – na pomarańczowo. Dzięki tym rozwiązaniom uczniowie zobaczą, że budynek jest pewnego rodzaju maszyną, posiadającą wiele składowych, a także naocznie przekonają się, skąd płynie prąd i dokąd wypływa woda.

Osiedle Orso Warszawa

Osiedle Orso Warszawa

Zadaniem projektowym był zespół 8 budynków wielorodzinnych przy ul. Piastowskiej w Warszawie. Projekt zakłada stworzenie kompleksu niskich budynków wpisujących się w okoliczną zabudowę jednorodzinną. Poprzez liniowy układ budynków wydzielono czytelny system powiązań przestrzeni ogólnodostępnych i półprywatnych. Forma budynków opiera się na module bazowym o szerokości 6 metrów. Multiplikacja modułu pozwoliła na stworzenie 4 typów budynków, które poprzesuwane względem siebie tworzą kameralny charakter osiedla. Charakter architektury podkreślono dodatkowo zastosowanymi materiałami – tynkiem, drewnem i blachą. W budynkach zaprojektowano 103 mieszkania o zróżnicowanej powierzchni, ponad połowa z tych mieszkań jest dwukondygnacyjna.

POWIERZCHNIA UŻYTKOWA MIESZKANIOWA: 6600m2
PROJEKT: 2017-2018
REALIZACJA: 2019 – …

Muzeum – Dom rodziny Pileckich

Muzeum – Dom rodziny Pileckich

Zadaniem konkursowym był projekt Muzeum Domu Rodziny Pileckich w Ostrowi Mazowieckiej. Koncepcja zakłada, że nowo projektowany obiekt stanowić będzie tło dla istniejącego budynku, traktowanego nie tylko jako ramy dla docelowej przestrzeni ekspozycyjnej, ale przede wszystkim jako eksponat sam w sobie. Bryła nowego budynku nie dominuje nad Domem od strony ulicy i wejścia głównego, ale w subtelny i minimalistyczny sposób stara się podkreślić jego charakter przy zachowaniu własnego autonomicznego języka architektonicznego.
Zaproponowany budynek horyzontalny, odpowiednią grą zamknięć i otwarć, elementów pustych i pełnych, a także rozłożystością bryły wtapia się w projektowany układ ogrodu, pozostając z nim w stałej relacji krajobrazowo-widokowej. Dobrany materiał, szara cegła, dodatkowo podkreśla horyzontalny układ zabudowy, korespondując jednocześnie z tradycyjnymi formami przydomowego ogrodzenia.
Idei „otwartości” i „zamknięcia” bryły nowo projektowanego obiektu towarzyszy oparty na tym samym kontraście plan. Części zamknięte obudowujące funkcje „ciche” wydzielają otwarty, wielofunkcyjny hol wejściowy połączony sekwencją widoków z otoczeniem.

III miejsce w konkursie ogólnopolskim

Główny Urząd Miar Kielce

Rozbudowa MSW Warszawa

Zadaniem projektowym była rozbudowa gmachu MSW przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.
Układ projektowanego budynku został podporządkowany osiowości założenia z lat 50, oraz nawiązuje do układu grzebieniowego południowej strony ulicy Batorego. Nowy obiekt tworzą dwa punktowce zlokalizowane na przedłużeniu bloków D i E obecnego gmachu, spięte funkcjonalnie i komunikacyjnie na poziomie parteru. Dzięki takiemu układowi elewacja bloku F jest nadal eksponowana i widoczna od strony ulicy Batorego, dostaje jedynie nowej oprawy. Kompozycja wydziela przestrzenie dziedzińców i tworzy dynamiczne powiązania widokowe z otaczającymi terenami zielonymi.
Nowy budynek ma tonować monumentalizm istniejącego gmachu, zderzając powierzchnię pełnych ścian z lekkością przeszkleń, wprowadzając delikatne akcenty elewacyjne o kompozycji asymetrycznej oraz poprzez silne odwołania stylistyczne do tradycji przedwojennej architektury warszawskiego modernizmu.

Spalarnia Rzeszów

Spalarnia Rzeszów

Zadaniem był wielobranżowy projekt wykonawczy spalarni odpadów dla PGE w Rzeszowie. Projekt powstał na zlecenie Generalnego Wykonawcy na bazie projektu budowlanego załączonego do przetargu.

Spalarnia Białystok

Spalarnia Białystok

Zadaniem był projekt architektoniczny spalarni odpadów w Białymstoku. Zakres obejmował projekt podstawowy, projekt budowalny oraz projekt wykonawczy w branży architektonicznej. ZUOK Białystok był pierwszym tego typu obiektem zaprojektowanym i zrealizowanym przez nasza pracownię. Proces projektowy zaowocował zdobyciem rozległej wiedzy z zakresu branż instalacyjnych, a zdobyte doświadczenie pozwoliło na realizowanie dalszych projektów opierających się o przemysłową utylizację odpadów.

Rozbudowa MSW Warszawa

Rozbudowa MSW Warszawa

Zadaniem projektowym była rozbudowa gmachu MSW przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.
Układ projektowanego budynku został podporządkowany osiowości założenia z lat 50, oraz nawiązuje do układu grzebieniowego południowej strony ulicy Batorego. Nowy obiekt tworzą dwa punktowce zlokalizowane na przedłużeniu bloków D i E obecnego gmachu, spięte funkcjonalnie i komunikacyjnie na poziomie parteru. Dzięki takiemu układowi elewacja bloku F jest nadal eksponowana i widoczna od strony ulicy Batorego, dostaje jedynie nowej oprawy. Kompozycja wydziela przestrzenie dziedzińców i tworzy dynamiczne powiązania widokowe z otaczającymi terenami zielonymi.
Nowy budynek ma tonować monumentalizm istniejącego gmachu, zderzając powierzchnię pełnych ścian z lekkością przeszkleń, wprowadzając delikatne akcenty elewacyjne o kompozycji asymetrycznej oraz poprzez silne odwołania stylistyczne do tradycji przedwojennej architektury warszawskiego modernizmu.

OUS Kurów

OUS Kurów

Zadaniem projektowym był wielobranżowy projekt Obwodu Utrzymania Drogi Ekspresowej w ramach trasy S17 stanowiącej obwodnicę Lublina. W ramach projektu powstały budynki administracyjne i warsztatowo-garażowe, wraz z zagospodarowaniem terenu.

POW. UŻYTKOWA CZ. BIUROWEJ: 850m2
POW. UŻYTKOWA CZ. WARSZTATOWO-GARAŻOWEJ: 2500m2

Siedziba Schindler

Siedziba Schindler

Zadaniem konkursowym był projekt budynku biurowego dla firmy Schindler Polska.

Bryła projektowanej części obiektu została tak ukształtowana, aby możliwe było wykorzystanie naturalnych sposobów ogrzewania, chłodzenia i wentylowania pomieszczeń. Elewacja południowa została zaprojektowana jako dwupowłokowa ściana szklana, z wewnętrznym kanałem cyrkulacyjnym. Elewacja północna została zaprojektowana jako masywna ściana o powierzchni betonowej, pełniąca funkcję izolatora termicznego oraz elementu akumulującego ciepło lub chłód, w zależności od potrzeb. Na ścianie zostały zaprojektowane podłużne otwory nawietrzające o wystudiowanym rytmie. Wizytówkę budynku ma stanowić przeszklona panoramiczna winda, zlokalizowana w strefie wejściowej, wyeksponowana w narożu budynku, od strony ulic Cybernetyki i Postępu.

I miejsce w konkursie ogólnopolskim

Siedziba UDT Katowice

Siedziba UDT Katowice

Zadaniem konkursowym był projekt budynku biurowego dla Urzędu Dozoru Technicznego w Katowicach. Budynek biurowy tworzy kompozycja masywnej ceglanej, trzykondygnacyjnej bryły na planie litery L oraz lekkiego szklanego pawilonu, rozbudowanego w części parterowej i podporządkowanego kierunkom wyznaczanym przez ulicę Żelazną oraz nieprzekraczalne linie zabudowy planu miejscowego. Stosowane materiały wykończeniowe, tj. cegła klinkierowa, szkło i stal wprost nawiązują do sąsiadujących obiektów Huty Baildona oraz kamienic mieszkalnych i zakładów zlokalizowanych przy ulicy Gliwickiej.

Masywna ceglana bryła przepruta jest kompozycją otworów okiennych. Naprzemiennie, szeregiem wąskich szczelin i dużych, horyzontalnych otwarć. Wejście główne, zlokalizowane od południa zaakcentowane zostało przewyższeniem uformowanym w wieżę zwieńczoną przeszkleniem – „latarnią”. Aby uzyskać efekt przenikania się przestrzeni zewnętrznej z wewnętrzną, cegła została powtórzona na niektórych ścianach wewnętrznych.

Garaż Ursus

Garaż Ursus

Zadaniem projektowym był garaż „Parkuj i jedź” zlokalizowany w warszawskiej dzielnicy Ursus, przy stacji kolejowej. Forma architektoniczna jest podporządkowana funkcji, którą pełni obiekt. Dobór materiałów koresponduje z przemysłowym charakterem terenu zdominowanego przez infrastrukturę kolejową. Ściany i stropy wykonane z betonu architektonicznego, tworzą masywną, solidną ramę, z którą skontrastowany jest delikatny detal ażurowego wykończenia elewacji pionowym rytmem ciemnografitowych prętów. Dają one wrażenie kurtyny przesłaniającej i tonującej wgląd do wnętrza budynku. Kolorystyka budynku utrzymana jest w surowej tonacji szarości betonu i ciemnografitowych detali stalowych. Jedynie system graficznej informacji przestrzennej został nasycony intensywnymi barwami, tak aby był widoczny i jednocześnie ożywiał przestrzeń